เราไม่สามารถป้องกันอุบัติภัยทั้งที่เกิดโดยธรรมชาติ หรือการกระทำของมนุษย์เองไม่ให้เกิดขึ้นเลย แต่ด้วยมาตรการต่าง ๆ เราสามารถลดจำนวนการเกิดและความรุนแรงของอันตรายลงได้ เช่น แผ่นดินไหว  ภูเขาไฟระเบิด หรือพายุ หากคอยฟังข่าวและคำแนะนำตักเตือน จากหน่วยงานข้าราชการ ทำการอพยพออกจากเขตอันตราย ไม่ออกเดินเรือทะเลในช่วงนั้น ๆ ก็จะลดความสูญเสียได้ระดับหนึ่ง
          หรืออุบัติภัยจราจรจะลดลงกว่านี้ หากทุกคนที่ขับรถและเดินถนน จะปฏิบัติตามกฎหมายอย่างเคร่งครัด เช่น นำรถไปตรวจสภาพและซ่อมบำรุงให้อยู่ในสภาดีอยู่เสมอ ไม่ดื่มสุราเมื่อต้องขับรถ  เรือโดยสารไม่บรรทุกเกินอัตรา และมีชีพหรือทุนเพียงพอ  กับจำนวนผู้โดยสาร เป็นต้น
          ในขณะที่ประเทศทั่วโลกกำลังพัฒนาความก้าวหน้าให้ดียิ่งขึ้นในด้านต่าง ๆ ความเจ็บป่วยจากอุบัติภัยก็พบได้มากขึ้นเรื่อย ๆ และเป็นสาเหตุการเสียชีวิตที่สำคัญในลำดับต้น ๆ ของประชากร ทั้งนี้ยังไม่ได้คำนึงถึงความสูญเสียด้านอื่น ๆ  ต่อครอบครัวและประเทศชาติ  เช่น เสียทรัพย์สินในอุบัติเหตุค่ารักษาพยาบาล  ขาดแรงงานของชาติ  ผลทางจิตใจและเศรษฐกิจต่อครอบครัว ฯลฯ
          อุบัติภัยจึงมีความสูญเสียและผลกระทบในวงกว้างมากกว่าที่เห็นเสมอ
          อุบัติภัยไม่ใช่เรื่องของเคราะห์ร้าย แต่เป็นเรื่องของความไม่รู้และความประมาทของบุคคล  ความไม่เอาใจใส่  หรือความล่าช้าในการออกกฎระเบียบมาตรการป้องกัน ของหน่วยงานที่เกี่ยวข้องหรือรัฐบาล ทำให้เกิดอุบัติภัยแก่บุคคล ชุมชน หรือสังคมใหญ่